Najnowsze prace:

dodane wcześniej pozostała proza dodane później

13 maja 2011

Otchłań XXI wieku

I kolejne dziecko płaczę w bezsenności dorosłych
kolejnemu zabrano dzieciństwo
Kolejny dorosły w zapomnieniu mknie przez kolejne godziny
W zatroskanych głowach pełnych milczenia
I patrz jak dorasta Twoja pociecha, bez echa wychodzi z domu
Bezszelestnie woła o pomoc
Patrz! Przeklinaj samego siebie gdy w rekach jego dziury
W zamkniętym pokoju, w rozpaczliwym kącie znów kłucie
znów płacz przeraźliwy w bezradności i krzyk ledwie słyszany
A Ty patrz, niezauważenie znów się wymyka
spod powiek zmęczonych dorosłych
Kiedy oderwiesz od siebie sztuczną rzeczywistość?
Weźmiesz głęboki wdech i przytulisz je do serca?
By płacz jego stłumić w rodzicielskim szepcie
Kiedy znajdziesz minutę na okazanie miłości?
Gdy Twoje dziecko znów cichutko łka w otchłani XXI wieku.


liczba komentarzy: 29 | punkty: 2 |  więcej 

Waldemar Kazubek,  

Myślałby kto, że nieszczęście wymyślono w XXI wieku.

zgłoś |

angells,  

Nie zrozumiałeś ;) co miałam na myśli Jeśli przyjrzysz się dokładniej naszym czasom... zrozumiesz...

zgłoś |

Waldemar Kazubek,  

Moja droga - przyglądam się, nie tylko naszym czasom...

zgłoś |

angells,  

Ja ujmuje akurat nasze czasy ;) bo tylko te mogę prawdziwie opisać ponieważ w takich właśnie żyje. A wiesz jaki jest temat mojego tekstu? Główna puenta? Tu nie chodzi tylko o nieszczęście XXI wieku, tu chodzi o nieszczęście dzieci. Dawniej też nie było kolorowo, ale dzieci pomagały rodzicom, żyły z nimi, miały wpajane jakieś wartości oczywiście wspominam tu o rodzinach które chciały być rodziną a nie patologicznym wybrykiem. Widzisz, chodziło mi w tym tekście tylko i wyłącznie o to, że dziś ludzie są tak bardzo zabiegani, że czasem zapominają o swoich dzieciach i o tym, że nie wystarczy spytać co tam w szkole? :)

zgłoś |

Waldemar Kazubek,  

W takim razie szukaj właściwego języka do tych opisów, bo na razie błądzisz po omacku... Empatia nie przekłada się na umiejętność deskrypcji.

zgłoś |

Darek i Mania,  

odnośnie wychowania dzieci można by napisać dobry wiersz - rola rodzica współczesnego to oduczanie tego co dzieci uczą się dzięki grom, mediom i naszemu gimnazjum -odnośnie wiersza to kij ma dwa końce i to nie tylko rodzice są żli bo nie dają klapsów i kar a darmowe zazdrosne kosztowne prezenty a bo inne tak mają ;)

zgłoś |

angells,  

Być może Ty nie doświadczyłeś tego typu nieszczęścia. Ja natomiast przeżyłam i znam mnóstwo takich przypadków, obserwuje i widzę, że z dnia na dzień jest coraz gorzej.

zgłoś |

Darek i Mania,  

popadniesz w pesymizm

zgłoś |

-,  

Autorka musi być świadoma nie zmierzonej dawki neurotyczności którą chce zaaplikować dożylnie czytelnikowi, gdyby zabieg się udał ma dla niego jeszcze patetyczne wdychanie eteru. Nie wiem, o czym jest wiersz, przystanęłam przy "Bezszelestnie woła o pomoc". Chcę prześledzić tok myślenia autorki. Jednak nie najlepiej znajduję się w światach niedojrzałych, z rokowaniem na poezję beznadziejnym. Terapia pilną pracą nad potencjałem jeszcze w głębokim śnie. Pozdrawiam.

zgłoś |

angells,  

Czytelnik ma wybór, ludzie mają to do siebie, że nie lubią dopatrywać się prawdy, lepiej jest żyć w swoim śnie nie przyjmować do wiadomości, że coś jest nie tak, lepiej nazwać to pesymizmem albo twórczą arogancją, powiedzieć "nie będę tego czytał, to jest beznadziejne". Nie czytajcie, uważajcie mnie za beznadziejne szare beztalencie, nie przeszkadza mi to. Piszę dalej, wylewam emocje takie jakimi są czy to pesymistyczne czy optymistyczne. Czuje więc piszę, a piszę bo mam taką potrzebę sama dla siebie, jeśli komuś się spodoba to będzie mi miło, jeśli nie, uszanuje to. Być może jestem przez was nierozumiana, nie ważne. Krytyka jest dobra ale ona szlifuje jedynie mój tekst emocje zostawia nienaruszone. Dziękuje więc za uwagę tym którzy przeczytali do końca jak i tym którzy nie dotrwali

zgłoś |

Darek i Mania,  

nie mówię ,że to nieprawda o czym piszesz ale to wygląda na sąd rodzinny jednostronny -warto ten problem podać z dwu stron -często to co czujemy inaczej wygląda po zapisaniu --

zgłoś |

RENATA,  

coż ...też piszę takie wiersze casem i to nie tylko nasz wiek jest tym gdzie dzieci cierpia najbardziej ..dawniej wpajano bezwzględne posluszeństwo i szacunek ale co dawano ?/ czy rodzice daWALI MILOŚĆ nie zawsze ..a dzieci musialy byc posłuszne a co im zostało w sercu na dnie w przyszłości wychodzilo w postaci depresji ..teraz prawda są inne .dzieci moga więcej ale wspólny jezyk z doroslymi tracą hardość buta brak miłości doprowadza do nienawiści poprzez obojetność ..

zgłoś |

-,  

Będę zaglądała do form Pani, ufam, że za (niechby) setnym razem zejdzie po trapie kapitan z rękopisem Pani wiersza. Niezwykłego.

zgłoś |

angells,  

Nie twierdzę, że umiem pisać, nie umiem, robię mnóstwo byków :) nie chodzi mi o to aby ktoś mówił mi świetnie pięknie kolorowo, chciała bym aby ktoś kto to czyta zwrócił uwagę na temat, poczuł go tak jak ja go czuje :) chce jedynie coś przekazać po to chyba się piszę. Przykro mi kiedy pisze o nieszczęściu dzieci w naszych czasach ktoś czepia się że nie tylko w tych czasach tak jest, mój tekst zawiera temat naszych czasów i tylko taki chciałam poruszyć, można się jeszcze doczepić, że nie tylko dzieci na tym cierpią ale ja właśnie chciałam poruszyć ich cierpienie. Przykro mi, że ktoś czyta i dopowiada swoje teorię zamiast wytknąć tylko pewne błędy i ocenić samą treść. Mam nadzieje, że rozumiecie.

zgłoś |

Waldemar Kazubek,  

Moja droga, błąd polegał właśnie na tym, że źle rozłożyłaś akcenty, już samym tytułem narzucasz jakąś patetyczną "nibysyntezę" XXI wieku. To datowanie nie jest zupełnie wierszowi niepotrzebne, skupia uwagę czytelnika nie na tym na czym chciałaś ją najwyraźniej skupić!

zgłoś |

Darek i Mania,  

(a ja znam rodziców i znajomych którzy płaczą na dzieci i słyszę o małoletnich przestępcach)oczywiście zdaję sobie sprawę z powagi i zaniku reakcji rodzinnych w zagonionym trybie życia braku czułości i czasu dla dziecka co autorka naświetla to jest problem ale moim zdaniem aby dzieci nie łkały to i rodzice i domniemani rodzice -państwo (urzędy) powinni coś od siebie dla dziecka dać oprócz pozorów .

zgłoś |

Darek i Mania,  

odnośnie wiersza to przydałoby by tu się trochę "przypraw "

zgłoś |

RENATA,  

pisz co ci w duszy gra a koment na tym polegają ze jeden doceni drugi oceni..nie ma co sie denerwowac

zgłoś |

Waldemar Kazubek,  

Miało być: "To datowanie nie jest zupełnie wierszowi potrzebne"

zgłoś |

angells,  

Renatko nie denerwuje się :) ale masz rację tak to już jest przewijam do początku i próbuje dalej ;)

zgłoś |

angells,  

Moi drodzy koniec tematu :) Wy macie swoją rację ja swoją przyjmuje wszystko z podniesioną głową i próbuje dalej. Dziękuje ślicznie za wszystkie uwagi ;)

zgłoś |

Waldemar Kazubek,  

Fajna jesteś :)

zgłoś |

angells,  

Waldemar Kazubek a myślałam że jeszcze dasz mi jakąś cenną wskazówkę :P

zgłoś |

Waldemar Kazubek,  

Ja jestem od uszczypliwości i marudzenia, nic więcej zazwyczaj mi się nie chce.

zgłoś |

angells,  

Waldemarze no ale jak tak można? Hmmm? :P Czasem warto wykrzesać z siebie odrobinę dobrego słowa ;)

zgłoś |

RENATA,  

ja tutaj może z innej beczki odnośnie treści gdyby tak każdy zaczął od siebie istał się milszy dla innych pokazywał uczucia rodzice dzieciom ,dzieci rodzicom ,kobieta mężczyznie i vice versa wtedy świat byłby inny

zgłoś |

angells,  

Dariusz właśnie o to mi chodziło, dorośli są zabiegani to nie jest do końca ich wina bo przecież muszą z czegoś utrzymać rodzinę. To jest przykre, żyjemy w czasach kiedy ludzie nie maja już czasu ani dla siebie ani dla swoich pociech, głowy maja wypchane zmartwieniami o jutro. Przypomnijcie sobie jak to było kilka lat wstecz :) człowiek niby pracował tyle samo co teraz a jednak więcej było czasu na rodzinne schadzki czy majowego grilla. W naszym kraju niestety nie ma za bardzo pomocy ze strony państwa człowiek robi za 1.000zł i ledwo wiąże koniec z końcem, a dzieciaki niestety maja samowolkę która kończy się przeważnie bardzo źle

zgłoś |

angells,  

Renatka ojj czy nie było by przyjemniej? Wychodząc na ulicę spotykać się z uśmiechem na twarzy innych ludzi

zgłoś |


pozostała proza: Niepotrzebne, Sznurowadła, Szklanka moich słabości, Słońcem otulone dni, Otchłań XXI wieku, Pomnik zapomnienia, Nie zawsze,
 

Ostatnie komentarze:

Regulamin | Polityka prywatności | Kontakt

Copyright © 2010 truml.com, korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.


kontakt z redakcją






Zgłoś nadużycie

W pierwszej kolejności proszę rozważyć możliwość zablokowania konkretnego użytkownika za pomocą ikony ,
szczególnie w przypadku subiektywnej oceny sytuacji. Blokada dotyczyć będzie jedynie komentarzy pod własnymi pracami.
Globalne zgłoszenie uwzględniane będzie jedynie w przypadku oczywistego naruszenia regulaminu lub prawa,
o czym będzie decydowała administracja, bez konieczności informowania o swojej decyzji.

Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. zarejestruj się

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1