16 stycznia 2011

poezja

Tamara Titkowa
Tamara Titkowa

Na końcu

[cykl: Kobiety na duże "DZ"]

Cebula..
Zawsze na końcu.

A[le] zanim…
Powoli lana woda
-po palcach-
Przedsionek do naczynia
Uderza kapiąc:
- o puste naczynie
-o do pół pełne słoiki


A[le] zanim wypełni do samego brzegu
Zbudzi ciszę:[ naszą]
Mętny dźwięk
    Mętny wzrok
        Mętny chód [ krok]
                    Krok
Zburzy ciszę:
    Krok
        [i]
Cebula
Na koniuszku
…[Jej] oka…
Przy kolejnym
    Kroku    
        Kroczy
            Krocze
Do naszego cichego
[Przed nocą] domu
Wchodzi
Ktoś
Z koszykiem
Cebuli

Ale do rana
Wywietrzeje
Bo cebula jest
Tylko na końcu.

LadyC
16 stycznia 2011 o 11:03

Dziwne ale ciekawe. Plus za inność.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się