6 czerwca 2011

poezja

Wieśniak M
Wieśniak M

jerzyk

uwił sobie śmierć pod omszałą dachówką
wygięty żyłką w heroicznej pozie
hardo spoglądał skąd nadejdzie
spokojnie czekał
na srokę 
kilka piór rzuciłem z wiatrem

Miladora
6 czerwca 2011 o 21:09

Piękna i bardzo smutna fraza "uwił sobie śmierć". :( W ogóle smutno mi się zrobiło. Przejmujący obraz, Wu. Jedno tylko - czy rozbudowanie ostatniego wersu jest konieczne? Czy "do doczesnego lotu" nie jest już zbędne? ;)

zgłoś

Wieśniak M
6 czerwca 2011 o 21:12

Nie wiem. Może zbędna.Jak moją chęć by jerzykowi jednak się udało.By poleciał do życia, daleko od mojego poczucia że nie potrafiłem więcej zrobić...

zgłoś

Jarosław Jabrzemski
6 czerwca 2011 o 21:15

Zbędne. Podobnie "odpowiedział zobojętnieniem". uwił sobie śmierć pod omszałą dachówką / wygięty żyłką w heroicznej pozie / wypatrywał skąd nadejdzie // spokojnie czekał / na srokę / kilka piór na wiatr

zgłoś

Wieśniak M
6 czerwca 2011 o 21:17

ok. Tnę !. Dzięki :)

zgłoś

Kasiaballou vel Taki Tytoń
6 czerwca 2011 o 21:25

Wieśku; smutaśne te Twoje dróżki.. ciekawie podróżujesz, tak do samego środka.

zgłoś

Wieśniak M
6 czerwca 2011 o 21:27

remanent po działce :( . Dzięki :)

zgłoś

kot
6 czerwca 2011 o 22:04

piękna impresja

zgłoś

Wieśniak M
6 czerwca 2011 o 22:05

:)))

zgłoś

Alutka P
18 sierpnia 2011 o 19:25

a tutaj - udało się, a myślałam, że tylko wesoło dookoła Buź

zgłoś

Wieśniak M
18 sierpnia 2011 o 19:27

lubisz jak się krew leje?....omijaj moje wierszowane, tam na wesoło:)))

zgłoś

Wieśniak M
18 sierpnia 2011 o 19:28

Tffuuu, chciałem powiedzieć rymowane;)

zgłoś

Alutka P
18 sierpnia 2011 o 19:29

nie lubię - ale znam

zgłoś

Wieśniak M
18 sierpnia 2011 o 19:31

polecam "parabellum";)- nie za wesołe:)

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
18 sierpnia 2011 o 19:46

Smutno:)

zgłoś

Wieśniak M
5 czerwca 2012 o 21:41

to było rok temu a wciąż mam ten obraz przed oczami...

zgłoś

deRuda
5 czerwca 2012 o 21:57

i co teraz... a pod powiekami tułające się piórka

zgłoś

Wieśniak M
5 czerwca 2012 o 21:59

przylepione do gałek.Czasem jakieś obrazy zapadają na długo nie wiadomo dlaczego, inne czasem dramatyczne odchodzą w zapomnienie:)

zgłoś

deRuda
5 czerwca 2012 o 22:01

zrobiło mi się obłożnie smutno... chociaż przecież wiem, że tak działa natura...

zgłoś

Wieśniak M
5 czerwca 2012 o 22:03

a mam mnóstwo wesołych wierszyków ponoć:))))

zgłoś

deRuda
5 czerwca 2012 o 22:05

masz mnóstwo bardzo dobrych wierszy, wesołe, zamyślone, smutne, różne :)

zgłoś

Wieśniak M
5 czerwca 2012 o 22:08

bo i człowiek jest różny.Nawet smutas nosi w sobie śmiech, a wesołek refleksję:)))- dziękuję za miłe slowa:)))

zgłoś

deRuda
5 czerwca 2012 o 22:10

tak, różny... bogactwo form i treści - dobro poety

zgłoś

lalalala
5 czerwca 2012 o 22:02

A jerzyki to swoją drogą ciekawe ptaki. Trzeba je wyrzucać w powietrze - jak spadną na ziemię, to nie pofruną same. A wiersz super, brawo:)

zgłoś

Wieśniak M
5 czerwca 2012 o 22:05

Dziękuję Tallulah:))- jeden z niewielu oparty na osobistych przeżyciach:)))

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się