Wrócę tu:) Muszę pomyśleć - sporo tego pomiędzy:)

zgłoś

utonęłam w tym wierszu :) ale nie wiem, co to "grzbiet potargany" u konia? pewnie wiese by wiedział :)

zgłoś

grzbiet potargany... dachu, Aniu, taka chatka Florkowa:-)

zgłoś

stopy całują siano:))), jakie to miłe uczucie:)))

zgłoś

o tak, jest ładunek, parę tysięcy woltów!

zgłoś

pozwolę sobie ( pozwolisz mi) - później; teraz ad hop tylko: nie wiem-drzewem, dziwnie dudni, zapowiada powtarzalność, której nie ma dalej? "budzę się" ( w wierszu) - jest takie przewidywalnem że aż prozaiczne? fantazjuję- nieładnie brzmi ? "Co jeśli pęknie niebo"--> twarde pytanie, zmiękczyłbym je zwykłym "a" -> A jesli peknie...; ma lekkiego fisia względem "czekać-oczekiwać" i ich rekcji, dlatego ja czekam na kogo, co, a oczekuję kogo, czego; dlatego "czekać swoich aniołów" trąci mi rusycyzmem, jako kalka żdat' kawo, czewo; a może to tylko moja nadwrażliwość ? ale masz tu również duuużo perełek, jak dla mnie :); hey

zgłoś

wiese, drzewo zostaje, nie wyrywam jak chwastów:-), budzę się ...zmieniłam, dalej co? co się stanie-nic...i tak było pierwotnie, to sobie zostawię do przemyśleń...rusycyzm? nie wiem:-)mnie nie drażni:-). na razie zostaje...dzięki za obiektywną ocenę i uwagi, na pewno jeszcze nie jedno zmienię w tym tekście ;-))

zgłoś

Chciałbym tak śnić. Tyle tu rozmaitości, tyle myśli. To właśnie ten rodzaj poezji, który należy odczuwać przezskórnie. Nie należy go interpretować dosłownie, nie trzeba go tłumaczyć prozą. Piękny wiersz, plus rymy wewnętrzne. P

zgłoś

też się wpisuję, uznając piękno tego dużego wiersza.

zgłoś

wiese, nie dajmy się zwariować :-)) , G_L_C , obym nigdy w to nie uwierzyła:-).., ale dziękuję za pozytywny odbiór :-)

zgłoś