Światła - Ame

	Ame
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (60) Fotografia (48) O autorze Znajomi (48)

7 maja 2011

poezja

Ame

Światła

ubrana w satynowy chłodny czas
przemieszczam myśli wzdłuż drogi
jak spatynowany szarością tynk
ukrywa wypaloną czerwień cegieł

jesteś niekończącą sen niepewnością
posadzonym głęboko we własnym cieniu
drzewem w które zaplątała się winorośl

nocą słowa same odnajdują znaczenie
jak fazy księżyca są blaskiem i odbiciem
świtem cichną tylko dlaczego szukam

Voyteq (Adalbertus) Hieronymus von Borkovsky

7 maja 2011 o 21:03

"(...) tylko dlaczego szukam" - zawsze szukamy tego, droga Atmo, czego nie mamy lub mamy nie za wiele... A tego, o co pytasz, mieć dość nie sposób. "(...) satynowy chłodny czas" = satynowe plecy eleganckiej kamizelki od angielskiego garnituru = spatynowana elegancja wypalonego cienia nadziei = satynowy habit z kapturem mnicha = Diego de Deza czy Diego Lucero, czy Tomás de Torquemada - inkwizytorskie spojrzenie niepewności osadzonej na krawędzi nocy... Po upływie okresu łaski wszczynano właściwą procedurę faz księżyca...

zgłoś

Ame

7 maja 2011 o 21:33

Wojtku, w satynowy chłodny czas to ona jest ubrana...a szuka...światła...;-))) słowa dziś w prostotę ubrałam...;-)))

zgłoś

Wieśniak M

7 maja 2011 o 21:11

szukamy drzewa po którym winorośl może wspiąć się do słońca. Kiedy zabraknie drzew, winorośl sama będzie musiała sobie radzić b nie tworzyć płożących kobierców.Jej naturalna chęć wspinania się musi przezwyciężyć uzależnienie tej potrzeby od innych

zgłoś

Ame

7 maja 2011 o 21:26

szukać w ciemności trudno, potrzebne jest światło...niech będzie to tylko promień słońca...;-)))

zgłoś

Wieśniak M

7 maja 2011 o 21:54

ciemności wyostrzają inne zmysły.Obraz widziany dotykiem,zapachem, dżwiękiem dopiero wtedy nabiera rumieńców

zgłoś