Poezja

Pojawiłeś się nagle,
znienacka.
I od tej pory
pisałeś
pięknie i mądrze.
Po to by nie dać
o sobie zapomnieć?
 
Spotkaliśmy się razy kilka,
parę razy wypiliśmy drinka.
I pisałeś
pięknie i mądrze.
Po to by nie dać
o sobie zapomnieć?
 
Mówiłeś, że jestem
wyjątkowo inteligentna
i inteligentnie wyjątkowa.
I tak pisałeś
pięknie i mądrze.
Po to by nie dać
o sobie zapomnieć?
 
Podziwiałeś me ciało.
I ciągle Ci go było mało.
I nadal pisałeś
pięknie i mądrze.
Po to by nie dać
o sobie zapomnieć?
 
I tak pisałeś,
spotykałeś, telefonowałeś
i jeszcze inne „…eś”.
I nagle przestałeś.
Po to bym Cię
nie mogła zapomnieć?
 
A potem to już tylko
wmówić próbowałeś,
że mnie tak nie znałeś.
I pisząc to
wyjątkowo
o mej inteligencji zapomniałeś.
I nie mogłam
już Ciebie zapomnieć.