|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (428) Proza (1) Fotografia (134) Grafika (401) Książki (4)
O autorze Znajomi (38) | |
lubię stać w twoim oknie
na tej wysokości
tylko nieustraszone sroki
spacerują po zmrożonych
balustradach
brak zieleni wydaje się logiczny
bo
skąd ją brać na dziewiątym piętrze
wokół
szare kwadraty milczących okien
i cisza
XII 2017/T.Tomys
wszystko usprawiedliwisz..
zgłoś
i jakby... niechcący :)
zgłoś
Tereso,popraw tytuł...Pozdrawiam.
zgłoś
dzięki - też pozdrawiam *)
zgłoś
z lektury wiersza wynika/że im bliżej nieba tym zieleń zanika:)
zgłoś
i tak to pewnie jest im bardziej w górę, tym bliżej gwiazd. Pozdrawiam Was
zgłoś
Czasami bujamy w obłokach a mimo braku nadziei wyciszamy się, tak oczytałam wiersz, pewnie kula w płot :) pozdrawiam
zgłoś