w szklanym prostokącie - Teresa Tomys - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Teresa Tomys
	ALL WORKS Poetry (428) Prose (1) Photography (134) Graphics (401) Books (4) About me Friends (38)

7 december 2017

Teresa Tomys

w szklanym prostokącie

lubię stać w twoim oknie
na tej wysokości
tylko nieustraszone sroki
spacerują po zmrożonych
balustradach
brak zieleni wydaje się logiczny
bo
skąd ją brać na dziewiątym piętrze
wokół
szare kwadraty milczących okien
i cisza

XII 2017/T.Tomys

7 december 2017 at 10:44

wszystko usprawiedliwisz..

7 december 2017 at 15:04

i jakby... niechcący :)

7 december 2017 at 10:55

Tereso,popraw tytuł...Pozdrawiam.

7 december 2017 at 15:04

dzięki - też pozdrawiam *)

7 december 2017 at 12:54

z lektury wiersza wynika/że im bliżej nieba tym zieleń zanika:)

7 december 2017 at 15:02

i tak to pewnie jest im bardziej w górę, tym bliżej gwiazd. Pozdrawiam Was

3 february 2018 at 18:38

Czasami bujamy w obłokach a mimo braku nadziei wyciszamy się, tak oczytałam wiersz, pewnie kula w płot :) pozdrawiam