2 kwietnia 2016

poezja

Teresa Tomys
Teresa Tomys

i oddam żebro swoje

wiem
że po początku będzie koniec
za mną tysiące kroków
i coraz bliżej brzegu
 
w powietrzu
ptaki deszcz
i słodki zapach wiosny
 
teraz
cierpliwie czekam
na cud narodzin księcia
 
przymykam stare oczy
już
widzę jego małe piąstki
 
IV.2016

bosonoga - Gabriela Bartnicka
2 kwietnia 2016 o 17:33

wzruszające :(

zgłoś

Teresa Tomys
2 kwietnia 2016 o 19:32

dziękuję

zgłoś

K.Felkowa
2 kwietnia 2016 o 22:02

Oswajanie tego co przed nami :) P.S. Słowo 'stare' jest dla mnie jak kolec w tym miękkim i wzruszającym (jak zauważyła bosonoga) wierszu.

zgłoś

zuzanna809
3 kwietnia 2016 o 23:10

... wzruszyłaś...pięknie wyraziłaś poczucie przemijania i radości nowego życia.:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się