18 grudnia 2015

poezja

Teresa Tomys
Teresa Tomys

czuję to



czas nieznośny nieproszony
dziwnie tyka
mnie na przekór
już
nie gładzi mojej twarzy
wzrok przytępia
postać zgina
czemu - pytam - taki jesteś
przecież zawsze cię lubiłam
teraz
nie wiem co mam zrobić
żeby z tobą w zgodzie być
może
siądę dalej od lusterka
nie założę okularów
wyprostuję się jak struna
i zobaczę
nie
chociaż w sercu jestem młoda
nie dam rady
 
XII.2015

doremi
18 grudnia 2015 o 17:15

samo życie, chociaż tak piękne Teresko :)

zgłoś

Teresa Tomys
18 grudnia 2015 o 17:55

długo mnie tu nie było. Dziękuję Doremi i życzę szczęśliwych Świąt!

zgłoś

Damian Paradoks
18 grudnia 2015 o 19:39

dasz dasz Teresko :)

zgłoś

Nevly
19 grudnia 2015 o 07:21

dasz radę, jesteś silną kobietą... wartościową... dasz radę... zasługujesz ... ;))) ppzdr.

zgłoś

zuzanna809
19 grudnia 2015 o 08:19

... młode serce najważniejsze, reszta to dodatki...:)

zgłoś

Teresa Tomys
19 grudnia 2015 o 10:16

kochani - czytając Wasze stwierdzenia - nie mam wyjścia - dam radę!

zgłoś

zuzanna809
19 grudnia 2015 o 23:26

:))))

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się