18 december 2015

poetry

Teresa Tomys
Teresa Tomys

czuję to



czas nieznośny nieproszony
dziwnie tyka
mnie na przekór
już
nie gładzi mojej twarzy
wzrok przytępia
postać zgina
czemu - pytam - taki jesteś
przecież zawsze cię lubiłam
teraz
nie wiem co mam zrobić
żeby z tobą w zgodzie być
może
siądę dalej od lusterka
nie założę okularów
wyprostuję się jak struna
i zobaczę
nie
chociaż w sercu jestem młoda
nie dam rady
 
XII.2015

doremi
18 december 2015 at 17:15

samo życie, chociaż tak piękne Teresko :)

report

Teresa Tomys
18 december 2015 at 17:55

długo mnie tu nie było. Dziękuję Doremi i życzę szczęśliwych Świąt!

report

Damian Paradoks
18 december 2015 at 19:39

dasz dasz Teresko :)

report

Nevly
19 december 2015 at 07:21

dasz radę, jesteś silną kobietą... wartościową... dasz radę... zasługujesz ... ;))) ppzdr.

report

zuzanna809
19 december 2015 at 08:19

... młode serce najważniejsze, reszta to dodatki...:)

report

Teresa Tomys
19 december 2015 at 10:16

kochani - czytając Wasze stwierdzenia - nie mam wyjścia - dam radę!

report

zuzanna809
19 december 2015 at 23:26

:))))

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register