|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (317) Dziennik (100) Fotografia (24)
Pocztówka poetycka (6) O autorze Znajomi (62) | |
czego szukam
po tej czy drugiej stronie
kiedy wagi nie przywiązuję do okryć
przed nieznośnym wiatrem
szarpiącym nerwy
przecież nie jestem od świecenia
i otwierania ludziom oczu
czasami owszem
mogę coś powiedzieć
lub też pomilczeć z prywatnej zgryzoty
bo mnie tu jakby nikt nie posłał
pod konfesjonał
na kolana
wierszami siebie nie rozgrzeszam
w zasadzie mało mnie obchodzą
ale pamiętam takie chwile
że tylko pęknąć
rozszczepić się
jak drewno
.
To takie ciepło co nie powodujepopiołu:)))- to o Twoich wierszach:))))
zgłoś
to jeden z najlepszych komentarzy, jakie przeczytałam pod moimi tekstami - myślę, że wyraziłeś swoje szczere uznanie - dzięki, Wiesiu:)
zgłoś
Gabrysiu masz prawo byc drzewem, one zyja latami, masz prawo, byc ich korzeniami, liscmi, wybieram hej, pozostan Gabrysia:)))))
zgłoś
dziękuję, Bazyliszku, którego wcale nie znam:)*
zgłoś
to piękne- że tylko pęknąć rozszczepić się jak drewno- osobiście lubię motyw drzewa i drewna. wiele tam można zmieścić... pozdrawiam :-)
zgłoś
witam u mnie, Agnieszko - cieplutko Cię:)*
zgłoś
Czasami, owszem, otwierasz ludziom oczy.
zgłoś
to niechcący, Wando Serdeczna*
zgłoś
to odwaga pisać po Tobie.. :) :*
zgłoś
też muszę codziennie znaleźć trochę odwagi, by publikować swoje teksty po takich, przy których szczęka opada, Marzenko (piję do Ciebie i kilku innych autorów)
zgłoś
też się nie rozgrzeszam poezją, raczej szukam czegoś dobrego do brojenia, każdy ma swoje paliwo... btw zastanawiają mnie kropki po Twoich wierszach, po co są?
zgłoś
kropki są po to, Konradzie Redusie, by dać trochę więcej przestrzeni:)
zgłoś
ale pamiętam takie chwile że tylko pęknąć rozszczepić się jak drewno Oj tak - ja też pamiętam takie chwile... A komentarz - poprzednicy napisali już tyle, że moje słowa byłyby tylko powtórzeniem ich myśli. Po prostu czekam na kolejny
zgłoś
nie czekaj, Leszku - z czekania nie ma pożytku i fotografii, którymi uczysz łapać chwile...
zgłoś
Mocne, wymowne! "wierszami siebie nie rozgrzeszam" ale ten wiersz obiera formę spowiednika :) Podpisuję się pod Xymo... :) a "drewno" z puenty rzucić w ognisko, by nie pękło - a ogrzało swoim urokiem jeszcze więcej wrażliwych serc! Pozdrawiam :)
zgłoś
dziękuję, Bercik:)))
zgłoś
brawo :)))
zgłoś
nie zauważyłeś, Kajus, że to skromny wiersz? on się wstydzi braw:(
zgłoś
ale miło Cię widzieć:)
zgłoś
Mam nadzieję, że jednak trochę Cie obchodzą, chociaż podobno po publikacji mają własne życie :)
zgłoś
mam ich tyle, Małgorzato, a czasu tak mało...
zgłoś
byłam Gabrysiu i "...czasami owszem mogę coś powiedzieć lub też pomilczeć z prywatnej zgryzoty..."
zgłoś