16 sierpnia 2011

poezja

gabrysia cabaj
gabrysia cabaj

Znaki

Poczucie, że muszę pisać; czas założenia rodziny, prace polowe,
obrządek zwierząt, prowadzenie domu, użeranie się o drobiazgi -
odsunęły to, co było mi przeznaczone, na długie lata.

Teraz nic nie muszę; mogę troszczyć się o rodzinę, prowadzić
dom, użerać się o drobiazgi, ale nadal, a może z dużo większą
siłą dręczy mnie poczucie, że muszę pisać.

Błogosławiony czas, w którym nauczyłam się czytać.

.

Wanda Szczypiorska
16 sierpnia 2011 o 09:04

Przeczytałam z zawiścią. Ja nawet tego nie muszę.

zgłoś

gabrysia cabaj
16 sierpnia 2011 o 09:09

użeranie się z prostym życiem ma jakiś sens, Wando Niebieska, a pisanie?

zgłoś

Wanda Szczypiorska
16 sierpnia 2011 o 09:24

Ostatnio sie przekonałam, ze żadnego. Może być jedynie obroną przed sobą samym.

zgłoś

gabrysia cabaj
16 sierpnia 2011 o 09:28

albo zabijaniem czasu

zgłoś

Istar
16 sierpnia 2011 o 09:58

jeżeli robisz coś dobrze to po prostu to rób, darowanemu koniowi... ;)))

zgłoś

gabrysia cabaj
16 sierpnia 2011 o 12:46

pożyjemy, Istar, zobaczymy...;)

zgłoś

Wieśniak M
16 sierpnia 2011 o 12:49

Ach te "stygmaty";)

zgłoś

gabrysia cabaj
17 sierpnia 2011 o 19:27

och, Wieśniaku - rozumiesz;)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się