każdy ocenia wedle tego co ma w sobie, życzę zawsze tym co Pani opisała zdrowia by zaznali odrobiny szczęścia, mi zabrano marzenia i zabito za życia, tylko wegetuje. Więc rozumiem jesteśmy po przeciwnych stronach-pewnie ani ja nie zrozumie Pani- ani na odwrót.

zgłoś

porownuje Pani dwie jakosci. roznica wieku stanu zdrowia i okolicznosci. to naprawde zmienia rozklad mysli. smierc smierci nierowna. co nie zmienia faktu ze tez rozpoznaje zycie jako wartosc sama w sobie.

zgłoś

czasem życie nie ma sensu, Kto jest przeciw? mam trochę takich, poprzsięgli mi że nie dadzą mi żyć. To debilna sekta uważająca że sensem życia jest cierpienie, ale nie ich, oni je wolą zadawać. A i tak mi nie zależy na życiu, więc nie dziękuje za pozwolenie.

zgłoś

tak trwam bezsensownie, a oni sie cieszą i twierdzą że cierpie.....zobaczymy co przyniosą następne dni. Chcieli żebym pisał to pisze. Ale jak umrę to z radością, już miałem próbę rok temu, wiem że warto odejść z tego świata.

zgłoś

z radością umrę--to takie wspomnienie, rok temu miałem sytuacje, gdy uchodziło życie ze mnie.... traciłem świadomość, serce zatrzymywało się. Czułem wielką radość i ulgę. Co do wybaczania jest w nim piękno, ale nie da się krzywdy wymazać z pamięci.

zgłoś

to kwestia tylko akceptacji urodziłem się-napewno umrę. Czego tu się bać, mam tu wpis pod tytułem ''śmierć-wolność''. Może jak bym miał naście lat myślałbym innaczej. Co do naszej psudokultury i psudoreligijności to mam inne zdanie. Opieranie ideologii o zadawanie cierpienia i akceptacji masochistyczno-sadystycznych wytycznych, nie jest tabu a raczej patologią. Stąd pewnie takie podziały społeczne, i ta cała nienawiść wzajemna.

zgłoś