trzeba by zapytać tego co rozpala;) a tak naprawdę, to nie tyle rozpala hektary, co hektary czegoś co jest tylko w domyśle, np. wołających, których mierzy się wieloma miarami, ale bez sensu chyba, żebym interpretowała własny tekst, lepiej, żeby inni to robili, na pewno wiele celowo jest niedopowiedziane :)

zgłoś

po prostu tylko to mi zgrzyta w tekście pisanym przez osobę, która zapewne z hektarami nie ma nic wspólnego - może zastąpić jakimś synonimem słowa obszar: teren, kraina...hmm...hektary buraków cukrowych, hektary lasów, hektary, winnic - chyba nie chodziło o to, by tak się kojarzyła ta fraza? i wyrzuciłabym znak zapytania skoro wiersz biały a pointa jest zdaniem pytającym

zgłoś

Wywaliłam znaki zapytania, faktycznie są tu niepotrzebne, to wynika z treści, też zastanawiałam się czy je zostawić czy nie. Jeśli chodzi o hektary, to dla mnie to jest pewnego rodzaju przenośnia, hektary jako zaznaczenie ogromu, odległości poniekąd też jaka dzieli-lasów, łąk, pól (buraków czy ziemniaków), to nie ma znaczenia, to wszystko płonie na tych hektarach czegokolwiek co dzieli i łączy jednocześnie.

zgłoś

Mój komentarz dotyczy wiersza, nie tego, co powiedziała Gabrysia

zgłoś

tak Pani Wando, ja wiem, że Pani rozumie :)

zgłoś

Jesteś drugą osobą, która mi to sugeruje, ja sama też o tym myślałam, ale ja mam taka dziwną skłonność do zostawiania wszystkiego w całości;) nawet mam mniej więcej ułożone jak to podzielić, może się skuszę :) dzięki Walduś :)

zgłoś

Ciekaw jestem kto był pierwszą osobą.

zgłoś

Ola.

zgłoś