z wolna
podchodzi
do tablicy
mendelejewa
łączy się
dzieli
powstaje
epoka kredy
biały ślad
i gąbka
z eocenu
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
To już sam Pan Bóg
zgłoś
Pierwszy raz widzę Jarka tak oszczędnego. No i proszę. W paru słowach można zmieścić taki niewyobrażalny szmat czasu.
zgłoś
O ile jest... A co do ascetycznej formy , Wando czasami popełniam:):)
zgłoś
Jestem niezwykle zaintrygowany, zaskoczył mnie Pan i to na plus. Rzeczywiście niezbyt często czyta się tak oszczędne wiersze spod Pana pióra, lecz są one, a na pewno ten rewelacyjne. Pozdrawiam.
zgłoś
Jarku Twój wiersz sprawił, że przypomniałem sobie coś mojego, no i powiązałem z Twoim, myślę, że nie masz nic przeciwko
zgłoś
Leszku , zajrzałem z przyjemnością:):) Jakbyśmy na tych samych falach pisali. Moja miniatura z 2003 roku.
zgłoś
Błyskotliwe, trzeba mieć łeb, żeby z historii naturalnej zrobić błyskotkę.
zgłoś
i to podszytą dowcipem!
zgłoś
Waldku ,miałem być lekarzem:):)Czasami żałuję. W Liceum klasa biochemiczna. Ech...
zgłoś
Jarku, jak Ty potrafisz, mnie zatrzymać na dłużej :)
zgłoś
Taką krótka formą? Sam jestem zaskoczony.
zgłoś
To jest doskonałe.
zgłoś
Joasiu :):)dziękuję.Znalazłem kilka miniaturek w starym maszynopisie. Pisane w 2003 i 2004 roku.I nie publikowane.
zgłoś
To jest bardzo dobre, naprawdę, Jarku. Nie lubię miniaturek - refleksji, ale tu jest kwint, tu jest eureka, jest myśl.
zgłoś