18 września 2010

poezja

Tupack
Tupack

Nieosiągalne

Spękane usta
pocałunków spragnione
zmęczone oczy
spokojnego
snu wołające
mokre policzki
nikt ich nie otrze.

Szczęście!
Gdzie jesteś?!
Tyle lat już wołam,
w tylu dziedzinach
Cię szukam!
Dlaczego uciekasz?

guccilittlepiggy
18 września 2010 o 20:04

bardzo słabe. raczej nie do uratowania. lekcja poglądowa na temat, jak mało może być poezji w poezji. ale do pamiętnika - proszę bardzo.

zgłoś

Wojciech Jacek Pelc
18 września 2010 o 20:45

wiersz "położony" przez schemat.

zgłoś

gabry
18 września 2010 o 20:59

no właśnie dlaczego uciekasz w taki melodramatyzm:)

zgłoś

Tupack
18 września 2010 o 22:32

Bo lubię.

zgłoś

Siistii
27 września 2010 o 13:26

Przeczytałam parę Twoich wierszy i według mnie mają w sobie to coś. Fakt może czasem forma nie jest za dobra, ale ja nie zwracam na nią uwagi :) dla mnie liczy się sens i ciekawie dobrane słownictwo, a one są w Twoich pracach :) pozdrawiam

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się