19 lutego 2016

poezja

Post Scriptum
Post Scriptum

vade mecum (pójdź ze mną)

szczęśliwi którzy nie licząc dni
doczekali ostatniego...
 
stan zagmatwany
wrasta jak paznokieć
póki czas nie upłynie
 
receptory szaleją
oszukiwane do
ostatniej chwili
 
gdy przyjdzie się pożegnać
zapomnij o sztucznych kwiatach
pójdź ze mną

alt art
19 lutego 2016 o 14:26

już, już myślisz, że zgaśnie, że z dołu; ciecz rozgrzewa, wszystko pochłonie; wiary trzeba, nie dość iskry i popiołu; dałeś wiarę - patrz, patrz, jak płonie [norwid]..

zgłoś

Ananke
20 lutego 2016 o 16:57

zatrzymuje, sztuczne kwiaty są okropne

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się