|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (1247) Proza (22) Dziennik (96) Fotografia (218)
Pocztówka poetycka (34) O autorze Znajomi (122) Kolekcje (4) | |
Piękne i rumiane
słońcem malowane
jabłko jak kobieta
serca męskiego podnieta
dziewiczą świeżościa pachnąca
zielona ,niedoświadczona,gorąca
kusi zapachem i smakiem
i on
jakby był robakiem
wgryza się w jabłko czerwone
bierze ją za swą żonę
i gnije latami kobieta
z robakiem facetem
i drąży,wysusza
i krąży,zagłusza
aż życie traci wątek i smak
gdy on siedzi w niej jak robak
Och, jak powiało brakiem nadziei i gniewem chyba też. Dobry wiersz tylko szkoda, że narodził się ze smutku. Pozdrawiam :)
zgłoś