23 stycznia 2011

poezja

RENATA
RENATA

robak w jabłku

Piękne i rumiane
słońcem malowane
jabłko jak kobieta
serca męskiego podnieta
dziewiczą świeżościa pachnąca
zielona ,niedoświadczona,gorąca
kusi zapachem i smakiem
i on
jakby był robakiem
wgryza się w jabłko czerwone
bierze ją za swą żonę
i gnije latami kobieta
z robakiem facetem
i drąży,wysusza
i krąży,zagłusza
aż życie traci wątek i smak
gdy on siedzi w niej jak robak

Saranova
23 stycznia 2011 o 20:15

Och, jak powiało brakiem nadziei i gniewem chyba też. Dobry wiersz tylko szkoda, że narodził się ze smutku. Pozdrawiam :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się