|
| |
|
ALL WORKS
Poetry (1247) Prose (22) Diary (96) Photography (218)
Postcards (34) About me Friends (122) Collections (4) | |
Piękne i rumiane
słońcem malowane
jabłko jak kobieta
serca męskiego podnieta
dziewiczą świeżościa pachnąca
zielona ,niedoświadczona,gorąca
kusi zapachem i smakiem
i on
jakby był robakiem
wgryza się w jabłko czerwone
bierze ją za swą żonę
i gnije latami kobieta
z robakiem facetem
i drąży,wysusza
i krąży,zagłusza
aż życie traci wątek i smak
gdy on siedzi w niej jak robak
Och, jak powiało brakiem nadziei i gniewem chyba też. Dobry wiersz tylko szkoda, że narodził się ze smutku. Pozdrawiam :)
report