Niech Ludwik idzie precz (vilanella)
Niech Ludwik idzie precz i nie zawraca mandoliny.
Kto widział przyjść z wizytą i przy sobie trzymać ręce?
Oczy w słup, dziób w ciup – to policzek dla dziewczyny.
Nie mówię że szał ciał ma być, nad ranem oświadczyny;
doprawdy, wstyd. Mężczyzna, skąd na Boga te rumieńce?
Niech Ludwik idzie precz i nie zawraca mandoliny.
O, Ludwik patrzy: znów sąsiadka nas podgląda, będą drwiny.
Wypada zgasić światło - ja powzdycham, on niech jęczy.
Oczy w słup, dziób w ciup – to policzek dla dziewczyny.
Nowa suknia, och bielizna, fryzjer, wino, leguminy.
Tyle starań - nie ukrywam, że liczyłam na coś więcej.
Niech Ludwik idzie precz i nie zawraca mandoliny.
Nie chcę słyszeć od Ludwika że to wszystko z mojej winy,
bom dziewicą jeszcze jest, on nie podoła takiej męce.
Niech Ludwik idzie precz i nie zawraca mandoliny.
Oczy w słup, dziób w ciup – to policzek dla dziewczyny.
Fajna ta vilanella , świetnie powtórzone rymy zgodnie z zasadami:):) Ludwiku z mandoliną - ja kwiczę:):)
zgłoś
zna ko mi te!!
zgłoś
Mireczko, ten wiersz przypomina mi forma wiersz pisany przez ciebie /moj ulubony/ w Tawernie pod Jedwabnym Plaszczem, prezentujesz w nim plejade poetow noca, zapomnialam tytul, wybacz mi, wlasnie rowniez powtarzaja sie wersy , co mi sie bardzo podoba
zgłoś