24 stycznia 2011

poezja

agnieszka_n
agnieszka_n

na koniec: panta rei...

popatrz, stygnie dzień,
zamykasz czas w  filiżance.

nic się nie zmieniło
jak było, wszystko jest:

kwiaty stoją w wazonie.
adres wciąż ten sam,
gazety rozrzucone:
na gniew i strach godziny rozpisane.

w źrenicach blednie turkus,
obłoki z pomarańczy kleją się
do szyby.

nic się nie zmieniło
jak było, wszystko jest.
*
niebo płynie- inne...

24.01.2011

Withkacy
24 stycznia 2011 o 22:00

bardzo mi się podoba cały, szczególnie: W źrenicach blednie turkus, obłoki z pomarańczy kleją się do szyby. ;)

zgłoś

agnieszka_n
24 stycznia 2011 o 22:08

Dzięki:)...chociaż, zastanawiam się jeszcze nad edycją...to jeszcze cieplutki utworek;)...

zgłoś

Marzena Przekwas-Siemiątkowska
24 stycznia 2011 o 22:16

podoba mi się lekkość tego wiersza, lekkość słów i ciężar sensu!

zgłoś

Darek i Mania
25 stycznia 2011 o 00:09

podoba sie :)

zgłoś

stateless
25 stycznia 2011 o 13:53

Agniesiu, bardzo ładnie płynie wiersz. wszystko mogłoby być małymi literami, wiesz?

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się