dopiero teraz zauważyłem że nie widziałem swego ciała w całości
wypatrując pierwszych objawów choroby
odruchowo dotykałem czoła
przed sobą ukryty w poszukiwaniu potwierdzenia niewidocznego
zmieniam szczegóły bólu w pozostałości
po poprzednich pokoleniach
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
ciekawa refleksja.
zgłoś
Miało być inaczej, ale jak zwykle musiałem marudzić refleksyjnie. :)
zgłoś
Daje do myślenia:)
zgłoś
To znaczy że tekst jest ok. Dzięki.
zgłoś
Myślałam, że tylko kobiety żyją obok swojego ciała i jedyne czego mają świadomość, to ich twarze... Czasem zawężamy przestrzeń do naszych lęków, które wydają nam się tak oczywiste, że po co otwierać oczy... Wiersz dotarł!
zgłoś
Dawno temu zweryfikowałem swój prywatny podział na "męskie" i "damskie". Lęk jest taki sam w obydwu przypadkach. :) Dzięki. Pozdrawiam.
zgłoś