Poruszył mnie twój wiersz Pi. Bardzo. Juz pierwsza fraza i ta końcówka i ...niematko . Jeszcze tu wrócę. Dobry wiersz.

zgłoś

Byłby wstrząsający, gdyby Pi go nie zagadał i nie zamęczył. W tym gadulstwie, w tym (czasem) wydziwianiu językowym - utonęło to, co powinno być ponad wszystkim. Pi umie pisać, dlatego przecież nie chcę przemilczeć tego, co wiersz rozkłada na łopatki. Ostatnia cząstka w moim przekonaniu, prawie pod każdym względem okropna; oczywiscie nie mam na myśli treści, ale wyjęzyczenie jej. Temat sam w sobie dramatyczny, historia bolesna, ale tak podana, że ja się zloszczę. O, jeszcze jeden fragment, ktoremu "moja estetyka" się sprzeciwia: "to wymaga skomplikowanych mechanizmów tak unieść lewą stopę i przemieścić ją o fragment mieszkania z prawą wcale nie jest pokorniej" Po co takie gmatwanie? Moim zdaniem - im prościej, akurat w tym tekście- tym boleśniej. POczątek dał radę. Potem tylko ciekawe wyrywki, choćby : szybciej niż złożył łóżeczko to było jeszcze we wtorek jak w innym życiu". Reszta w moim przekonaniu żąda skalpela i operacji plastycznej.

zgłoś

no i tego mi było trzeba... i mi i temu wierszu... wrócę do niego ze skalpelem.

zgłoś

Grzeczny chłopiec :)

zgłoś

nie tyle grzeczny co rozsądny i niezepsuty... i jeszcze parę zalet w zapasie :) wiesz, doświadczenie, poczucie humoru, te sprawy... to co pozwala zachować stosowny dystans do siebie, swoich wierszy oraz odbiorców :)

zgłoś

Allo! Tu Recepcja! Ja czasem nie rozumiem CO piszesz, ale cholernie czuję o czym. Jakkolwiek poskładasz literki - dostaję po pysku zawartością. Dobrze, że Cię Mirka sztorcuje, ja bym zagłaskała, tfu! załaskotała, na śmierć.

zgłoś