"więc nie śpiesz się dzisiaj w ostry świat, i niechaj bose stopy poskrzypią podłogą. niech wychwalone będą gorące ręczniki, a kiedy opuści cię szlafrok lub rzęska, pozostaw mi chociaż zapach tej mięty, gdy umkniesz czerwonymi pantofelkami w nagi lutowy dzień trzaskając domem" Mogę to sobie wziąć ( nie ma zawsze i nie na wyłączność!)?

zgłoś

Piotrze bardzo na tak:):)

zgłoś

Taki.... czuły.

zgłoś

W wielu miejcach się zachwycam. zazdraszczam ostatniej zwrotki dziko. Ale jest fragment, który zdecydowanie odstaje według mnie i knoci świetną resztę: gdy ty jeszcze marzysz w echach półsnu, a palce spuszczone z łańcuszka woli błąkają się po wyziębionym prześcieradle w poszukiwaniu ulubionego rozpulsowania, Wierzę, że Autor potrafi zrobić z tego cacuszeńko.

zgłoś

obiecuję popracować gdy się ze mnie ulotni "ten stan", choć zaznaczam, że nie daję wierszy z dziś :)

zgłoś