Porzucony Anioł

dzień porasta pustką 
drzewa w deszczu mokną 
noc próg ciszy przekracza 
wczoraj zasłania dziś 
do wspomnień nie wracam 
słowa snu nie burzą 
coraz mi dalej do mego anioła 
oddalonego o chwilę, 
której dotknąć nie zdołam