Uroczystymi nie mogą być dni wszystkie. Móc dzielić się tym co nam w duszy gra najgłębiej i być zrozumianym (naprawdę zrozumianym), mieć przy sobie taką pokrewną duszę, lub przynajmniej otwartą to jest piękno. Piękno, chwila, której nie można wywołać na żądanie. Na żądanie jest pustka, jest cisza, nie ma odpowiedzi. Ale samo(a) przychodzi jak łaska i jest, trzeba przyjąć w danej chwili niepodzielnym sercem i być wdzięczny... pozwolić odejść... bo by był kolejny przypływ musi być odpływ. Taka jest moja odpowiedź na mój odbiór pańskiego wiersza. Bardzo mi się podoba.

zgłoś

Też bym sie tam zabrała-hihi:))

zgłoś

Edmundzie, osobiście życze Ci lepszego, ale tu na ziemi. :)

zgłoś

Kiedyś było w obiegu takie powiedzenie "chciałaby dusza do raju",ale niestety marzenia się tak łatwo nie spełniają jak tego sobie życzymy.Nie jest TU jeszcze tak źle a tam licho wie.Zagadkowy tekst?

zgłoś