Panie Edmundzie jeśli mogę zapytać: Szczęście to niby z jakiego powodu, przeciez to sen by mógłby byc prawdziwy. Tyle tęsknoty i uczuć się czai a pan wciąż kocha. Pozdarwiam serdecznie

zgłoś

Wiersz zaliczam do kategorii poezji miłosnej gdyż spełnia wymagane kryteria takiego zaszufladkowania.Forma ciekawa w rodzaju przeplatania cztero trzylinijkową "zwrotką".Przy okazji zrobię wytyk Tuwimowi ,gdyż w "Kwiatach Polskich"pomylił mimozę właśnie z nawłocią,która jest kwiatem jesieni.Przy naszej zmiennej pogodzie też ci u nas tęczy dostatek.

zgłoś

Czekanie na to co nie spełnione bywa często miłym jeśli wierzymy jego spełnienie. A kochania nigdy nie dosyć !

zgłoś

Jak dla mnie czekanie nadaje sens życiu ale nie czyni mnie szczęśliwym. Do spełnienia więc...!

zgłoś

A ja nie lubie czekac, mam od dziecka uszkodzona cierpliwosc,, no chyba ze czekac na spelnie, ale ile mozna? bardzo przyjemnie sie czytalo, pozdrawiam.

zgłoś

Nie chciałem aby to był wiersz typowo miłosny. Zaś jeśli chodzi o naszego wieszcza to potwierdzam zdarzyła mu się pewna pomyłka przyrodnicza, ale któż z nas się nie myli zapewne na tym portalu nasi przyjaciele poeci by go już obrzucili wieloma epitetami , lecz ja spoglądam na to inaczej wybaczając takie nieścisłości wszak sam popełniam ich wiele !!!

zgłoś

Prawda wykazałeś się większym znawcą przyrody od naszego wieszcza, lecz aby mu dorównać warsztatem czeka cie jeszcze sporo pracy. A choć nie chciałeś aby to powstał wiersz miłosny to taki powstał ale w nim coś co zmusza do zatrzymania się nad tym wierszem.

zgłoś

Nigdy nie stawiam siebie w jednym szeregu z takimi mistrzami ja to co robię traktuje jako fajną zabawę i nie sądzę abym kiedy kol wiek nazwany został poetą !!! Wiec proszę sobie zemnie nie kpić .

zgłoś

Jesteśmy dalecy od kpiny (wybaczą mi inni ,że wypowiadam się za komentujących)gdyż znając początki znanych możesz w końcu i tym zostać . "Miłe wielkości początki "

zgłoś