23 maja 2010

poezja

bukszpan
bukszpan

zaufanie

nasiąkasz niebem
jak ziemia deszczem
lecz nie masz w sobie
błękitu ani nie wirują w tobie
planety

tylko jest próżnia
w której powstają dopiero
zalążki gwiazd i księżyc budzi się
do życia

a kiedy wszystko się wypełni
po same brzegi wtedy
odetchniesz pełnym słońcem
i zjednoczysz chmury

ale teraz napij się spokojnie kawy
i zjedz weselne ciasto
odpocznij

bukszpan
23 maja 2010 o 18:11

Oj, bardzo dobrze rozumiem.

zgłoś

LadyC
23 maja 2010 o 19:39

Bardzo dojrzały wiersz.

zgłoś

Edmund Muscar Czynszak
23 maja 2010 o 21:19

Ja również zaliczył by ten wiersz do udanych,a cóż zrozumienie ? nie zawsze jest zgodne z myślą jaką zawiera autor ...Pozdrawiam !

zgłoś

bukszpan
23 maja 2010 o 23:10

Dziękuję LadyC:) Edmundzie często tak jest, więc się nie przejmuj:) Pozdrowienia wszystkim:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się