ALL WORKS Poetry (16)
About me Friends (3)

23 may 2010

poetry

bukszpan
bukszpan

zaufanie

nasiąkasz niebem
jak ziemia deszczem
lecz nie masz w sobie
błękitu ani nie wirują w tobie
planety

tylko jest próżnia
w której powstają dopiero
zalążki gwiazd i księżyc budzi się
do życia

a kiedy wszystko się wypełni
po same brzegi wtedy
odetchniesz pełnym słońcem
i zjednoczysz chmury

ale teraz napij się spokojnie kawy
i zjedz weselne ciasto
odpocznij

bukszpan
23 may 2010 at 18:11

Oj, bardzo dobrze rozumiem.

report

LadyC
23 may 2010 at 19:39

Bardzo dojrzały wiersz.

report

Edmund Muscar Czynszak
23 may 2010 at 21:19

Ja również zaliczył by ten wiersz do udanych,a cóż zrozumienie ? nie zawsze jest zgodne z myślą jaką zawiera autor ...Pozdrawiam !

report

bukszpan
23 may 2010 at 23:10

Dziękuję LadyC:) Edmundzie często tak jest, więc się nie przejmuj:) Pozdrowienia wszystkim:)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register