dzięki Barth. Twoje komentarze zawsze wskazują właściwe cele:)

zgłoś

Pawle, oddałes tamta atmosferę, te grozę ,coś co przeszyło mnie dreszczem . Jakbys tam był. Bardzo dobry. Brawo!

zgłoś

dzięki. celowo wstrzeliłem dzisiejszą datę, choć tekst dotyczy czegoś zupełnie innego - jednostkowego. Kto z nas nie przezył awantury, sporu, walki z kimś ukochanym - to jest jak nieoczekiwany nalot wrogiej eskadry po którym zostają tylko zgliszcza nas samych. a otoczenie nic sobie z tego nie robi (trawa wokół szumi szumi)

zgłoś

Dlaczego mi się wydaje, że ten wojenny sztafaż jest tylko pretekstem? Może mylą mnie te >powietrzne mosty które uparcie rozpinałem pomiędzy nami

zgłoś

Nie mylą Cię Wando. Świetnie to Czytasz tzn. jest to jedno z możliwych odczytań. Napisałem to po takim rujnującym nalocie i ostrzeliwaniu się wzajemnie śmiercionośnymi pociskami. po nalocie został tylko beznadziejny ból i zdziwienie, że tak się stało. Kto, jeszcze raz pytam - tego nie zna?

zgłoś

To czytelne, chociaż pomruk motorów jest sugestywny

zgłoś

jasne - to element sztafażu wojennego ale warkot motorów to też wzajemne warczenie na siebie... rany zadawane słowami, jeszcze lekkie rany...

zgłoś