Poezja

Zapomniałeś o mnie Panie
i dzięki ci za to
przeminęło jedno lato, drugie lato
ja w twoich chmurach śnię,
nie sprawdzam świętych ksiąg
czy wolno mi tak na jawie śnić,
czy wolno przemierzać chmur krąg
gdy inni muszą kochać by żyć.

Zapomniałeś o mnie Panie
chyba w niedzielę 
i od niedzieli do niedzieli
chodzę po szarobłękitnych atłasach,
chodzę po twoich złotych piaskach
beztroski, przecież nie wspomnisz
czarnej Pani skoro nie pamiętasz.

Jak każda niepamięć ma swoją cenę
tak i ja płacę godziwie - samotnością 
i łzą gdy usłyszę z daleka
jak pęka opłatek, gdzie ludzie są.