Zamieściłam ze względu na głównego Laureata, kórego wielu z nas zna.

zgłoś

publikuje na portalach?

zgłoś

to jest bardzo dobra wiadomosc Wandziu !!!! Psotnikowi napewno nalezala sie wielka nagroda :)))

zgłoś

to Robin Sona był wiersz "Czereśnie" ?

zgłoś

Lauro. Oczywiście. Od lat. Robin Son, Wezuwiusz, Psotnik.

zgłoś

Tu trzeba szukać pod Aleksander Selkirk

zgłoś

Janusz Solarz to Robin Son? Ciekawe...:))) Gratuluję!

zgłoś

na 'poezja polska' jest informacja o pewnym konkursie i tam również Janusz Solarz zdobył nagrodę - tym razem trzecią, a ja znów się cieszę:)

zgłoś

Nie bywam czesto na tym portalu, prawde powiedziawszy wcale, ale powiedziano mi bym zajrzal, wiec jestem. Po pierwsze wszystkim goraco dziekuje. Pani Lauro, wiersz "Czeresnie" rzeczywiscie moj, stary juz, autobiograficzny. Niestety, gapa ze mnie i nie kojarze ani Pani ani Pani Malgorzaty K-N. Wszystkie te konkursy to lut szczescia, lub mowiac inaczej, kwestia przypadku, zalezna od jurorow, pogody. Pomoglo pewnie to, ze wyslalem zgloszenia, bo bylem w lecie w Polsce i po prostu nie kosztowalo to majatku. Jeszcze raz dziekuje.

zgłoś

Panie Robinie, Januszu, Aleksandrze(?) bo ja wiem, jak własciwie...? Z pewnością nie jest to przypadek, że tam i tu udało się zdobyć nagrodę. Z pewnością potrzebny jest jeszcze łut szczęścia, ale dobre teksty przede wszystkim. Wiem, że bywał Pan również na portalu otwockiej "Poczekalni" SAiPKO. Mnie nie ma Pan za bardzo skąd kojarzyć. Kiedyś dość często bywałam na stronce Łiomiankowskiego, która póxniej przekształciłas się w literaci.eu, ale pewnego dnia pan M. wykasował wszystkie i wszystkich komentarze. Zrobił również inne ruchy, które mi się nie podobały. Od tej pory właściwie nigdzie nie "bywałam", dopiero niedawno dałam się namówić Pani W.Sz. na Truml. Gratuluję i pozdrawiam serdecznie ...:)))

zgłoś

"Czereśnie, czereśnie, soczyste, słodziutkie, zjadane łapczywie z opłakanym skutkiem. W pamięci zawodnej ich czerwień wciąż pali. Chciałbym by przepadły, nie chcą się oddalić. Sąsiedzi z parteru pakują manatki, semickie korzenie, łowickie makatki. Pamiętam ich dzisiaj na jawie jak we śnie. Pozostał ogródek, soczyste czereśnie. Papierowa torba poplamiona sokiem; ojciec idzie krzywo, a ja patrzę bokiem. Wczoraj popił nieco, zdenerwował żonę: oddech ma wódczany, a oczy przekrwione. Popija odkąd brat nie wrócił z kopalni: wojował z metanem lecz zdradził go palnik. "Idziemy więc teraz rozerwać się, synku, wesołe miasteczko stanęło przy rynku." Czereśnie, czereśnie, słodziutkie, soczyste, czerwone jak armia gotowa na występ. Zasnęły motyle, nie śpią gąsienice, a czołgi się toczą pod czeską granicę. Moje własne losy wpisują się w system gdy na karuzeli krążę: "Jezu! Chryste!" Czereśnie, czereśnie, na wpół przetrawione, wirują, spadają na miasto czerwone."

zgłoś