Poezja

                     z młodego poety 

"majestat nieba spijam łapczywie
chciwym spojrzeniem

w korowód zmysłów wtłaczam niezdarnie
cynizm istnienia

gorącą myślą zanurzam umysł
w nierozpoznane

marzę by został, jak pomnik, po mnie
duchowy testament"


                    ze starego poety

"bo poezja jest wtedy
gdy lampa stolik szklanka
i ściany tłuste od potu

gdy fałszywa pieśń
zagra na strunach żył

poezja jest chwastem
na drodze i wybitą szybą

egzemą na szyi
bolącym odciskiem"


prawda
jak zwykle
między wierszami