|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (103) Proza (3) Dziennik (94) Fotografia (46) Grafika (10)
Pocztówka poetycka (19) O autorze Znajomi (51) | |
ty z tym twoim szwabskim sercątkiem ciemna
królowo nie nosisz już paska ale za to
klucz on jest na czas i poza czasem nie jesteś
z drewna a mieszkasz w nastroszonym parku
pod wielką czarną morwą matka nadal cierpi
na krzyżu a babka z pamięci śpiewa ci ciemne
pieśni do snu
na początku było was dwie najpierw byłaś
jasna kruche dziecko boi się śmierci ale zjada coraz
więcej zielonych śliwek ojciec nie widzi już nie
żyje więc możesz próbować jeść śmierć matka płacze
nieustannie szyje potem wychodzi przez pole
ostatnie cztery lata ubrania rosną
w szafie jak paznokcie i włosy zmarłego
jeszcze jakiś czas podlewa je strach
nie kwitną tylko niebieskie czasem
zielone nagle brunatnieją
listy jeżdżą pociągami niebo jest
jak zeszyt jeszcze puste nie
zapisane
z walizki wystają twoje włosy pozostałe
ciemne ciało Teresy mówi do ciebie
we śnie chodź, no chodź psie Pjele
zjesz żołnierzyka
no i namówiłaś mnie na "Sercątko". w kolejce lektur zaplanowanych Hertha Muller przesunęła się na szczyt.
zgłoś
Pi, Muller to jest moja jedyna Mistrzyni. Jestem opętana jej prozą, jej osobą, jej sposobem wyrażania myśli. zaczynam cierpieć chroniczne bóle różnych części powiązane z tym, co pisze i jak to pisze. uczę się jej na pamięć. Czytaj. Nie umiem wyrazić tego co ona we mnie porusza.
zgłoś
miałem tak z Agłają Veteranyi... jej "Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze?" tak długo mną wierciło, aż by wypuścić nagromadzone emocje napisałem scenariusz i zrobiłem spektakl. wtedy zrobiło się lżej choć do prozy Agłai wracam często...
zgłoś
Ja Cię, nie czytywałem dotychczas Muller, ale jeśli ona takie śle natchnienia to widzę, że czas to zmienić. Wychodzi na to, że najbardziej lubię te spośród Twoich wierszy, które czytam bez zrozumienia.
zgłoś