1 august 2012

splin

spomiędzy palców patrzę jak paruje życie
już same szparki kocie mi widać 
dwuwymiarowo i całkiem nieznośnie
zbliżasz się albo i nie ty zbliżasz
łokciem w żebrach czyimiś wargami
czytają mnie brajlem spod skóry 

już sama nawet nie muszę nic mówić
i tak więcej nie mam siły
tylko po omacku tłukę bure witraże 
a głupi karton nie wbija się w stopy

znikąd dramatu bólu tragedii


list of responded items:

 

choose your artistic answer

 


number of comments: 6 | rating: 0/11 | report | add to favorite

Comments:

Alutka P,  

Louis Braille - wymyślił coś ciekawego - "dramat bólu tragedii nadziei" - to coś bardzo zagmatwanego

report |

Oh_Nina,  

między każdym z tych słów jest w domyśle przecinek

report |

alt art,  

prawie depresja..

report |

Emma B.,  

ja bym zrezygnowała z nadziei na końcu, bo jest w tytule i wiersz ciekawy i dramatyczny staje się przegadany

report |

Oh_Nina,  

jak tak teraz patrzę, to może i masz rację

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register