boję się że w moich oczach
odnajdziesz dom
że będziesz chciał w nim zamieszkać
a ja nie będę potrafiła
przestać wznosić murów
przez które trzeba będzie przeskoczyć
i w końcu
odbijemy się sobie
rzucając w przepaść
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Troszkę inaczej czytam puentę. Przeszkadza mi tam zaimek zwrotny. Na swój użytek czytam tak: i w końcu/ odbijemy sobie/ spadając w przepaść. Pozdrawiam.
zgłoś
Twoja sugestia faktycznie daje większe pole do interpretacji. :) Ale… to już nie byłby mój wiersz, natomiast - dziękuję, bo takie sugestie uczą patrzenia szerzej.
zgłoś
samotność jest wygodna..
zgłoś
Czasami bycie odpowiedzialnym za samego siebie jest trudno. A co dopiero gdy jest się we dwoje.
zgłoś
niepotrzebna samotność. a wiersz dobry
zgłoś
Dziękuję! Tak dawno nic nie opublikowałam, że ten wiersz to taka próba sił, czy jeszcze potrafię składać litery.
zgłoś
super
zgłoś
Dziękuję :)
zgłoś