boję się że w moich oczach
odnajdziesz dom
że będziesz chciał w nim zamieszkać
a ja nie będę potrafiła
przestać wznosić murów
przez które trzeba będzie przeskoczyć
i w końcu
odbijemy się sobie
rzucając w przepaść
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Troszkę inaczej czytam puentę. Przeszkadza mi tam zaimek zwrotny. Na swój użytek czytam tak: i w końcu/ odbijemy sobie/ spadając w przepaść. Pozdrawiam.
report
Twoja sugestia faktycznie daje większe pole do interpretacji. :) Ale… to już nie byłby mój wiersz, natomiast - dziękuję, bo takie sugestie uczą patrzenia szerzej.
report
samotność jest wygodna..
report
Czasami bycie odpowiedzialnym za samego siebie jest trudno. A co dopiero gdy jest się we dwoje.
report
niepotrzebna samotność. a wiersz dobry
report
Dziękuję! Tak dawno nic nie opublikowałam, że ten wiersz to taka próba sił, czy jeszcze potrafię składać litery.
report
super
report
Dziękuję :)
report