mamo
nie wiem czy dam radę
wstać jutro z łóżka
ubrać się
zjeść
zaparzyć kawę
to wszystko stało się takie
nieważne
rozbita szklanka
okrada siostry
z obecności
a ja?
nawet kota nie mam
mamo
nie chce mi się już
nawet oddychać
bardzo proste ale do mnie przemawia. Dobre w swojej prostocie i wstrząsające. Jestem całkowicie na TAK
report
Z wiekiem... piszę coraz prościej. Nie wiem z czego to wynika. Ale bardzo mi miło, że się spodobało. Dziękuję!
report
I czytając nie wiem, czy myśleć o Tobie, czy kimś zupełnie innym...
report
Nie jestem wesołą dziewczyną. (W sumie dziewczyną to już od dawna nie.) Nie piszę już tkliwych wierszy. Nie zastanawiam się nad wydźwiękiem. Nie analizuję. Wylewam z siebie wiadra słów, co tkwiły we mnie przez lata. Żale, smutki, bolączki. Zapisane obrazy, których nie zdążyłam sfotografować. Ale tak dla wyjaśnienia... moje wiersze, to nie jest moje cv. Tak publicznie to coraz mniej potrafię pisać o sobie.
report