10 september 2019

poetry

eyesOFsoul
eyesOFsoul

depres_ja

mamo

nie wiem czy dam radę
wstać jutro z łóżka

ubrać się
zjeść
zaparzyć kawę

to wszystko stało się takie
nieważne

rozbita szklanka
okrada siostry
z obecności

a ja?
nawet kota nie mam

mamo

nie chce mi się już
nawet oddychać

Atanazy Pernat
10 september 2019 at 19:53

bardzo proste ale do mnie przemawia. Dobre w swojej prostocie i wstrząsające. Jestem całkowicie na TAK

report

eyesOFsoul
10 september 2019 at 19:55

Z wiekiem... piszę coraz prościej. Nie wiem z czego to wynika. Ale bardzo mi miło, że się spodobało. Dziękuję!

report

byłem...
10 september 2019 at 20:02

I czytając nie wiem, czy myśleć o Tobie, czy kimś zupełnie innym...

report

eyesOFsoul
10 september 2019 at 20:18

Nie jestem wesołą dziewczyną. (W sumie dziewczyną to już od dawna nie.) Nie piszę już tkliwych wierszy. Nie zastanawiam się nad wydźwiękiem. Nie analizuję. Wylewam z siebie wiadra słów, co tkwiły we mnie przez lata. Żale, smutki, bolączki. Zapisane obrazy, których nie zdążyłam sfotografować. Ale tak dla wyjaśnienia... moje wiersze, to nie jest moje cv. Tak publicznie to coraz mniej potrafię pisać o sobie.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register