Ogród - RM - poetry

	RM
	ALL WORKS Poetry (70) Photography (46) Books (3) Postcards (4) About me Friends (87) Collections (1)

23 october 2015

Nie mogę wyjść poza rezerwat swojego lęku.
Nie przetrwałbym za progiem martwego miasta,
tonąc w każdej kropli wyplutego jadu.

W prywatnym ogrodzie własnej paranoi jestem
spokojny. Oswojony z ciszą żywą i umarłą, sam
mogę określać bezpieczne dla mnie dźwięki.

Wybrałem już drzewo pod którym zasnę.
Zanurzam dłoń w mokrej ziemi, która
wciąga mnie z powrotem do swojego łona.

23 october 2015 at 09:38

ledwo się obudził, a już wybrał drzewo..

23 october 2015 at 10:18

trzeb by ogrodzić.. dla siebie..

7 february 2016 at 10:52

Najlepiej ogrodzić wszystko i wszystkich. To dosyć modne.

23 october 2015 at 11:26

drzewo w tym wierszu kojarzy mi się z drzewem bodhi, pod którym Budda uzyskał wewnętrzne oświecenie i... spokój. tego więc życzę peelowi.

25 october 2015 at 08:00

Tutaj drzewo jest bardziej krzyżem. Miejscem ostatecznym. Nie wiem, czy śmierć niesie oświecenie.

23 october 2015 at 12:20

niebezpiecznie

25 october 2015 at 08:01

co jest niebezpiecznego? To nie ruchome piaski, ale integracja z naturą, z tym czym jesteśmy.

23 october 2015 at 14:14

tylko fachowiec........ może Ci pomóc:)

25 october 2015 at 08:02

a kto powiedział, że potrzebuję pomocy?

Damian Paradoks

25 october 2015 at 08:42

Nie każdemu dane drzewo :)

2 november 2015 at 12:59

''łydki łydki łydki łydki...''

23 november 2015 at 10:02

co proszę?

9 december 2015 at 21:17

ciekawy wiersz.

7 february 2016 at 10:51

Miał być wiersz o przyrodzie. Tragicznie się tak koncentrować na zadaniu.

30 october 2016 at 20:34

w moim odczuciu jest.../wiersz mi się podoba i myślę, że każdy ma jakiś swój "ogród", ale może nie każdy się nad tym zastanawia i nie dla każdego przyroda jest tak ważna jak on sam. Jedynie co mi przeszkadza, to "którym, która" zbyt blisko siebie(ale to przecież drobnostka)

10 december 2016 at 11:46

Drobnostki są najbardziej widoczne, gdy reszta jest doskonała. Żartuję.