Mumijka

Śniło mi się Słoneczko, że gekonik chyba umarł.
Często mi się śni, że ma wypadki albo umiera.
Na razie jest staruszkiem. Na razie jest okey.
Zwinął się, wszedł w jakąś butelkę, słoiczek
i przestał jak to się mówi żyć, ruszać się, oddychać
(podług swej woli). Puścił kropelkę czerwonej krwi.
Pokazałem tą resztkę Słoneczku i nie byliśmy
pewni, czy nie jest w tym jakoś obecny.

Przecież zawodnicy nie przestali już biegać na meczu,
ale włosy i wirusy i roztocza są całkiem obojętne.
Żywioły nawet nie zostały wprawione w ruch,
chociaż może zostały - burza w szklance serca -
ale są temu obojętne.
Robaki odpadają, krople potu, anioły są zainteresowane
tylko widowiskiem, jak mumie w nas.
Więc został trupkiem swoim, nie swoim, może mamy i taty.

Więc zostawiamy tą broszkę na komodzie.
Więc zanosimy do norki obok jeziora.
Więc nas zostawiają.
Nas zanoszą.

Zaszedł spokojnie jak Ty.