(bez)senność - smokjerzy - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	smokjerzy
	ALL WORKS Poetry (421) Prose (18) Diary (101) Photography (127) Postcards (3) About me Friends (18)

15 december 2017

smokjerzy

między czarnym wydechem nocy
a bladą skargą świtu ledwie przeczuwanego
w uporczywej rozmowie kroków
których (być może) nie ma
z podłogą która (zapewne) jest
w bezsenności upchniętej w puch kamienia
pośród stada wymyślonych wron
i nieistotnych liczb
szukam wyciągniętej dłoni
albo brzytwy

15 december 2017 at 09:57

a jakaż synergia, kiedy brzytwa we wyciągniętej dłoni..

15 december 2017 at 10:08

szczególnie, jeśli palce zaufały ostrzu...

15 december 2017 at 10:26

za pierwszym razem (nieuważnie, przyznaję) przeczytałam "szukam wyciągniętej dłoni / bez brzytwy"..

15 december 2017 at 10:42

bez brzytwy wiersz byłby nieostry...;)

15 december 2017 at 15:57

mnie to sugeruje, ze wokół same brzytwy..

15 december 2017 at 16:02

tonący z pewnością wybierze dłoń - jeśli jednak nie ma wyboru,dobra i brzytwa :)

15 december 2017 at 13:52

w przedświtach / tonących w bezsenym półistnieniu / rozpływa się czas i miejsce / chwytamy się pierwego oddechu poranka / :)

15 december 2017 at 14:36

Apisie, zawstydzasz wiersze!...;))

15 december 2017 at 18:44

oj tam zaraz //:) /ups 'pierwszego'/ klawiatura szwankuje/ szewc bez butów... ech// :/

15 december 2017 at 15:17

Pański avatar panie sj kojarzy mi się z głównym bohaterem horroru ,,Koszmar z ulicy Wiązów " ... tak jakoś ... nie chciałby pan znaleźć jego dłoni :D

15 december 2017 at 15:24

No właśnie dlatego unikam luster! :)) A dłoń...czemu nie! Przyda się trzecia, tym bardziej, że - z tego, co pamiętam - miała szczególne właściwości ;)

15 december 2017 at 15:31

smok z dystansem do siebie i świata ... szacun :)

15 december 2017 at 19:26

ten wiersz mówi do mnie: "czy ktoś mnie zabierze z tej nirwany" :)

15 december 2017 at 20:00

Wiersze - raz wypuszczone na wolność - zaczynają mówić wieloma głosami :) Pozdrawiam, E.T.

15 december 2017 at 20:04

dziwne prawda? czytelnicy odbierają różnie to co Autor ma do przekazania, a najlepsze jest to, że (przynajmniej ja tak mam) po czasie inaczej sama odbieram swój własny tekst :)

15 december 2017 at 20:08

Może dlatego, że w każdym czasie jesteśmy trochę inną osobą i z autorów stajemy się czytelnikami własnych wierszy :)

15 december 2017 at 20:13

hmmm... może :)

15 december 2017 at 20:19

To jeden z Twoich "podskórnych" wierszy, który mocno zapadł w pamięć...

15 december 2017 at 20:24

Zawsze mnie przeraża ta Twoja pamięć - ale już chyba o tym pisałem ;)) Dziękuje, Aniu :)

15 december 2017 at 21:05

Wiem, wiem...Jestem przerażająca ;( :)))

15 december 2017 at 21:10

hmmm...przeciwnie! ;)))