« J’ai toujours aimé le désert. On s’assoit sur une dune de sable. On ne voit rien. On n’entend rien. Et cependant quelque chose rayonne en silence… » - Antoine de Saint-Exupéry (Le petit prince)
(Zawsze kochałem pustynię. Wystarczy siąść na wydmie piasku. Niczego nie widać. Niczego nie słychać a jednak coś promieniuje w tej ciszy...)
ażeś taczka dwukółką aże po horyzont dojechał heheh
report
że tam i z powrotem? ;)
report
ładna kolorystyka :)
report
lubię niebo 'chmurzaste' :)
report
dobrze zaaranżowane
report
czekałem aż surfista dojdzie do 'szczytu' :)
report
Poszłabym.
report
chyba lubisz otwarte drogi i ukryte pod stopami mikrokosmosy :)
report
Bardzo.
report
łał...
report
łałusik :)
report
yhy :) i tak mi się zdaje, że pełzły tędy zakochane ślimaki :)
report
masz nochala, deRuda :) Były tam ślimaki i to na kolcokrzewie. Jak one tam wlazły w te kolce Bóg wie jeden :)
report
ha :)
report
... tak pięknie pokazałeś małość człowieka i... jego paradoksalną.... wielkość....
report
w tym regionie nad oceanem wszystko wydaje się wielkie :)
report
oooo to jest świetne ! nie to że ładne to jeszcze gada :)
report
cicha gadułka ;)
report
umknęła mi chwila nadmorskiej ciszy/ nad wodą w wydmach idę wgłąb siebie/ przede mną niebo czy On mnie słyszy/ widzę Go w trawach w codziennym chlebie/ ach gdyby wody były doliną/ prawd wszelkich pytań i odpowiedzi/ a tak z ostatnią swoją godziną/ przyjdzie nam życia prawy wyśledzić...
report
ho, ho, E.T. to wysokie loty. Poezja w wydmy się składa :)
report
dziś mam filozoficzny nastrój... tak mi się przeplata z dziwną nostalgią, ot i skutki :)
report
wypada winko postawić pod nastrój :)
report