Mamie mojego męża - zuzanna809 - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	zuzanna809
	ALL WORKS Poetry (116) Prose (7) Diary (40) About me Friends (73)

24 november 2013

zuzanna809

Mamie mojego męża

obiecałam że zostaniesz
bo jeszcze nie czas

śmiałaś się
uszczęśliwiona jak dziecko

raźniej włożyłaś do ust protezę
kanapki nagle stały się apetyczne

nie kłamałam
udzieliłam nawet kilka
idiotycznych rad na przyszłość

teraz musimy pamiętać
żeby spakować kiszone ogórki
trzydzieści słoiczków

nie przywiozłam ulubionej poduszki
bo zawsze jutro miałaś wyjść

każdym słoiczkiem
witam cię żegnam
i rośnie we mnie

pustka

Veronica chamaedrys L

24 november 2013 at 01:08

...tak...Zuziu, pustka...przytulam...:)

24 november 2013 at 23:12

... cieszę się, Veroniś, że jesteś... Bardzo.

Veronica chamaedrys L

24 november 2013 at 23:15

...ja też się cieszę, że Ty się cieszysz, Zuziu...:)

24 november 2013 at 23:21

-:) -:))

25 november 2013 at 00:08

Zuziu, zajrzałam i... tyle smutku, z każdego wersa wygląda. Ściskam najserdeczniej, wiem doskonale co to znaczy - pustka.

25 november 2013 at 18:40

... dziękuję, Ratienko. Wiem..., że wiesz i przytulam mocno wdzięczna za odwiedziny i chwile tu ze mną spędzone.:)

25 november 2013 at 00:48

wzruszająca dedykacja... aż głupio komentować, ale zbędne jest 2x "ci" w pierwszym wersie i w czwartej zwrotce i bardziej przejrzyście byłoby chyba bez 5 zwrotki tj- "dziś bez..., cieplutko :)))

25 november 2013 at 18:36

... Tukus, najmocniej dziękuję za odwiedziny i sugerowane poprawki, które poczyniłam uznając za konieczne. Dobrze, kiedy ktoś spojrzy na tekst pełen emocji i doradzi. Serdecznie dziękuję i również ciepło....:

25 november 2013 at 19:18

wróciłam i po raz kolejny wzruszyłam się, niby zwykłe ogórki a nabrały takiej mocy w tym wspomnieniu :)))

25 november 2013 at 19:36

.... - pięknie dziękuję, Turkus... Mama bardzo martwiła się, że zapomnieliśmy ich zabrać... W tych słoikach dziś widzę wiele więcej niż tylko ogórki...

25 november 2013 at 19:05

ojejku chyba ktoś odszedł- tak to bywa gdy ktoś w nas był teraz pustka a może nie, są jeszcze wspomnienia ciepło z tych dni a to dużo bardzo dużo :)

25 november 2013 at 19:10

... dziękuję, Marcelku - niech moc będzie w pamięci.:)

25 november 2013 at 19:12

ale nie martw się ona jest po drugiej stronie bardzo szczęśliwa :)

26 november 2013 at 19:33

- tak... Marcelku. Wierzę.:):)

25 november 2013 at 23:19

Zuzanko, bardzo ciepło napisałaś wspomnienie, nie ma pustki, ciepło wciąż żywe :)

26 november 2013 at 19:36

... Jaguś - serdecznie dziękuję!:)

26 november 2013 at 21:43

:*

28 november 2013 at 21:21

każdą chwilę rozjaśniać optymizmem, wtedy łatwiej pamiętać.. :)

28 november 2013 at 22:41

... uśmiechem wdzięcznym pozdrawiam, Jeślinko.:)

28 november 2013 at 22:45

:))

28 november 2013 at 21:25

Zuziu, wzruszające Twoje wspomnienia i piękne...

28 november 2013 at 22:43

...Doremi, miło, że zajrzałaś - dziękuję za te słowa.:)

28 november 2013 at 21:26

Gdy odchodzi bliska nam osoba, to wielka tęsknota...

28 november 2013 at 22:45

... z poczuciem, że czegoś się nie zdążyło...dziękuję, Hanuś!:)

2 december 2013 at 17:53

Przytulam mocno

2 december 2013 at 20:00

Piórko... - :)

5 january 2014 at 04:55

miło popatrzeć na mamę męża jak na człowieka.

5 january 2014 at 05:22

hmm...chyba rozumiem Emmo, co masz na myśli... Nie mam tylko pojęcia, dlaczego te relacje są przeważnie takie trudne...