Zmiana sposobu prezentacji
Jestem niezrozumiałą frazą
Rozkładem otoczenia – zgnilizną ludzką.
Plugastwem utopionym w nijakim trunku
Zmieniającym mój odczyn – na znośny.
Dynastią wyrzutów sumienia …
Mezaliansem kochanków …
Karykaturą kobiecości…
Podobno człowiekiem
(...)
--- full text ---
Miłość …
to wariactwo z seksem w roli głównej.
Fuzja…
ciała z językiem daje akapit do całości.
A małżeństwo…
to kropka na i.
Drzewo…
piąta klepka od lewej cudzołożności.
A podobno marzenia nie bolą...
To nie miało być bólem.
A więc czym?
Cudem.
A podobno marzenia nie bolą...
Usiadła i myśli... Nad kubkiem ziołowj herbatki, w pluszowych kapcioszkach i piżamie w papmperki. Literki. Zdjęcia. Emocje.
Stare zamczysko, architektura ze cegieł.
Zmurszałych? Anty- czasowych? Skrywających sekrety? Czarno - biały widoczek z setkami myśli, z lękami i pastelowymi magnoliami.
Spacer wart swojej ceny.
Opętała mnie melancholia.
Oplata mnie swymi mackami.
A tęsknota zagląda głeboko w oczy.
Cholera! Po prostu wspominam i łza w oku się kręci.
Utrata nadziei jest blisko...
marzenia to bujda...
A ja sobie chce i chce i chce...
Pozostał budynek,
pozostały alergiczne wspomnienia,
zmienili się ludzie...
A ona wciąż tam goni...
swoje lustrzane odbicie
ukryte,
drugie oblicze...
Butelkowa zamszowa zieleń...
O ironio!
Dla mnie, ale przecież nie.
Kobiece morale i tak podniesione...
kreski na powiekach uśmiechają się zalotnie...
w rytmie Jacksona.
Kolory...
fiolety i żółcie a potem i czerwienie...
Kręci się od nich w głowie..
a okulary zsuwają się z nosa.
Bo black and white to mi gra... Bo black and white mnie nie razi...
Jestem stworzona z paplaniny...
we mnie jest paplanina.
a piegi?
One są tylko kleksami po narzekaniu.
Spojrzenie zaś męczennika.
Skóra zdaję się być przeźroczystym marzeniem...
mam wszystko (wdzięk, urodę, czerwone usta...)
Ale nie mam talentu...
