Już | issa

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	issa
	ALL WORKS Poetry (14) Diary (4) Photography (1) About me Friends (53)

22 december 2016

ja, duchy, nas nie schwytam, nie wyłapię,

– ten kto osiadł przestał być duchem –

już ja nas, duchy, nie znajdę na mapie;
tak mnogich z nas, krewniaczych mi, ciał nie ma
od wieków, więc wierzę zaledwie na słowo
mięsu podobnie niebyłemu – z dawniejszych jatek –
kiedy o innym mięsie świadczy
martwym

– ten kto osiadł przestał być duchem –

tak wielu z nas też umarłych, choćbym i
najbliżej ich żywego ciała była – żadna różnica –

po mięsie wyśnionym jedynie
dlatego że przedrzeźnia bliźniaczo wygląd
bliskiego

Już nas, duchy, na szczęście, nie capnę,
nie dopadnę

22 december 2016 at 13:36

P.s. I skoro już tu Miśka przyniosło na powrót, jako i zwykle, czyli na trochę a trochę nie; zostawiam najnowszy tekst; gorzko-słodki taki, ech. Z najdelikatniejszym, najcichszym, najłagodniejszym świątecznym pozdrowieniem dla Ciebie, Przechodniu, więc i dla mnie :)

25 december 2016 at 20:10

cieszę się, że Cię przyniosło:)

22 december 2016 at 13:56

nie możemy tu przemilczeć faktu, że kobieta nie posiada duszy, gdyż cała jest ciałem; i nie zmienia tu nic, czy osiadła była, czy też wprost przeciwnie, czyli latawica..

22 december 2016 at 14:01

tak, ani trochę pominąć nie możemy..

22 december 2016 at 14:06

albowiem post-prawda nas zniewoli..

22 december 2016 at 14:48

yhm yhm tak

22 december 2016 at 14:18

Miło Cię widzieć i czytać, choć tekst jest trudny, w sensie - o trudnej sprawie traktuje, a przynajmniej tak mi się zdaje, bo im więcej poezji czytam, tym mniejszą mam pewność, że pojęłam wszelkie przesłanki, przekaz. Chyba bardziej wolę czuć niż rozumieć :) Domyślam się, że tego wymagała kanwa wiersza, ale jakby mi ciut za dużo zaimków osobowych. Serdeczności.

22 december 2016 at 14:50

Wiesz, że ja pisuję na ogół teksty, które starają się również być - w jakiś tam możliwy, dostępny sposób - tym, o czym mówią. Zatem, tak, jak najbardziej: za dużo zaimków osobowych:) Nic dodać, nic ująć. Serdeczności i dla Ciebie, Ananke

22 december 2016 at 14:52

Uf, brakowało tu Ciebie, Miśku :) Twoich wywodów, rozwodów (w sensie, że komentarzy w oderwaniu od przyziemia) Hej:)

22 december 2016 at 14:53

Hej, e. :)

22 december 2016 at 14:52

P.s. https://www.youtube.com/watch?v=bGvwP7-npLk

22 december 2016 at 14:56

dobrze, że jesteś Dźwiedziu :) byłam na wierszu, wrócę..

22 december 2016 at 15:04

:) i nawzajem - yhm, wróć

22 december 2016 at 20:16

wciąż piję herbatkę u babci, zajadam lane kluseczki, słucham że jestem głodny na pewno, na pewno. słońce penetruje bibeloty pilnujące koronkowych serwetek, zjedz jeszcze, zjedz zaraz ci doleję, opowiesz później następnym razem, w kolejnym życiu- to byt bardziej realny niż droga do pracy a czasem tożsamy, chwila coraz wyraźniejsza wyostrzona przez lata, materialna, cielesna, na wszystkie zmysły, na wyciągnięcie ręki .//isso- pozdrawiam:)

23 december 2016 at 07:48

tak:) - Ty zobaczyłeś to słodkie w gorzkim;) yhm i ja, i ja - isseńskie pozdrowienie dla Ciebie, Wie Śniaku