tryptyk rodziny łuszczaków - Jarosław Jabrzemski - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Jarosław Jabrzemski
	ALL WORKS Poetry (254) Photography (1) Books (1) About me Friends (43)

22 july 2011

Jarosław Jabrzemski

Jarosław Jabrzemski

tryptyk rodziny łuszczaków

z cienkich gałązek zwisamy grzbietem w dół

*
ubieramy się tak samo
nie jesteśmy towarzyscy
jakby okres lęgowy trwał bez końca
jednak koledzy rozpoznają mnie
po czarnej czapce którą się różnię
z przyzwyczajania

**
czyż nie dobija koni
jest łatwy w utrzymaniu
i nie zatraca radosnego świergotu
nawet w niewoli
nie tańczy do upadłego

***
z wierności monochromatyczni
codziennie celebrujemy karnawał w binche
z odrzuconą mechanicznie pomarańczą

22 july 2011 at 21:23

bo tak

22 july 2011 at 21:26

czyż wypada inaczej? ;)

22 july 2011 at 23:08

leca gile, a stoi ich tyle! czyz nie bije dzwon i nie wisi on ?:)

Jarosław Jabrzemski

22 july 2011 at 23:20

Gilles lecą w członka. Nam wisi, powiewa i szel(eści). Dziękuję, Szel! Czyż ma jedną nóżkę bardziej; wszak wróblowaty jest też WieśkoM. Bonie na miejscu, Istar - ptaki siadają na gzymsach.

22 july 2011 at 23:37

jestes prze...ewsko inteligentny...nie nadazam za toba:(cholera es i u mi sie przypomnial:)))koncowki nie zalapalam..ale mam czas...

22 july 2011 at 23:47

rowiazalam ta.... krzyzowke...bo wiedzialam ze musisz tu gdzies byc (taka inteligencja nie mogla sie zatracic w poetyckim niebycie)chociaz juz dawno nie mam fotki tej krotkiejnozki:(

22 july 2011 at 23:53

szel, no powiedz, a szlag Cię czasami nie trafia jak macasz, wyraźnie już coś jest, a tu JarJab zawija kitę i ucieka? na mnie jego wiersze działają jak defibrillator, chociaż często zdarza mi się błądzić i podążać w stronę światła ;))

23 july 2011 at 00:02

no nie wiem Istar...ale Zawieja ma z 18-cie kilometrow...ale to jedyna droga by zswiergotal w tym wawozie:)

23 july 2011 at 00:19

słuchaj szel, bo nie zasnę /a już muszę/ - masz coś na ostatnią? wkurzają mnie te mechaniczne pomarańcze

23 july 2011 at 00:31

"z wierności monochromatyczni" / dąsy na pląs / na metce cena strachu / a zorba z nimi tańcował ;) Dobrego, JJ.

Jarosław Jabrzemski

23 july 2011 at 00:53

Trzeba krzepko trzymać poręcz przy projekcji Clockwork Orange. Zorba nie pies - pies nie przeżył pięknej katastrofy; bez nitrogliceryny serce mu pękło.

23 july 2011 at 01:09

Ech, JJ. Dziwne, bo Clokwork... oglądałam znowu nie tak dawno temu i nadal nie byłam impregnowana, choć na wiele filmów reaguję inaczej niż kiedyś. A do Zorby poszłam teraz i na chwilę przepadłam w książce:) Serce? Nie martwiłabym się o jego śmierci. "— Każdy ból, szefie — rzekł, jakby się tłumacząc — rozdziera mi serce na dwoje, ale ono, zdruzgotane i poranione, goi się od razu i nie ma śladu po ranie". Cichaj, issa - fuknęła sama do siebie i znikła z tryptyku:)

Jarosław Jabrzemski

23 july 2011 at 01:14

W Binche odrzucona pomarańcza jest obrazą - w Issie jest obrazem.

23 july 2011 at 01:24

Heh, nie warto odrzucać pomarańczy. Obraz w Issie. Chyba dam wiersz o patrzeniu. Lubię go.

23 july 2011 at 13:31

Dobre odniesienia, JJ. I zmuszają do przemyśleń. Miłej soboty. :)

Jarosław Jabrzemski

23 july 2011 at 22:38

Miłej niedzieli, Mil.

23 july 2011 at 22:34

tryptyk bardzo, proszę JJ - Łuszczaki trzymajcie się mocno;)

Jarosław Jabrzemski

23 july 2011 at 22:39

Jak "chińcyki"!

23 july 2011 at 22:41

murem?;)

Jarosław Jabrzemski

23 july 2011 at 22:53

Weselem się. Wyspiańskiego.

23 july 2011 at 23:00

no "czymś" trzeba, smutno wokół jednakowąż;)

Jarosław Jabrzemski

23 july 2011 at 23:03

Jeżeli wąż, to jesteśmy w raju.

23 july 2011 at 23:07

"Jesteś w raju. Gdzie spokojny słyszysz krwi i myśli rytm. Jestem w raju. Jestem w raju. Żaden tłum nie dotarł nigdy na mój szczyt" (...)

24 july 2011 at 14:03

"różnię się z przyzwyczajenia" - :D zachwyciło, sprowokowało do czytania pozostałych. taki metafizyczny kupidynowy strzał. pozdrawiam. :))