Przepraszam Cię za moją pychę Panie
Przepraszam Cię za pychę Panie
Pogardę dla Twych darów wielkich
Że wiem wciąż lepiej co się stanie
Nie widzę piękna w łzy kropelce.
Przepraszam Cię za moje ego
Głupotę którą zwę mądrością
Zamknięte serce, tyle złego
I słowa pełne głupiej złości.
Przepraszam Cię za brak pewności
Mądrości którą sercu dałeś
Zapominanie o godności
Że mądrość Twoją zaprzedałem
Za wiele rzeczy Cię przepraszam
I już nie będę, zobaczyłem
Znalazłem wiarę i chęć zgłaszam
Życia bez pychy, jak marzyłem.
bardzo ciekawe przesłanie; coś trąci litanią, ale w dobrym stylu; warte przemyśleeń nad sobą
report
Trochę się zgadzam z slawrys, ale oczywiście odbiór pozytywny... natomiast tak sobie myśl,że pycha jest w nas tak głęboko zakorzeniona że chyba nie da się bez niej zyć tzn nie da się jej pozbyć z naszego życia... Najważniejsze żeby ciągle wstawać bo to chyba o to chodzi w wierze... Pozdrawiam i życze mocnej wiary...
report
głupotę którą zwę mądrością - tym kupiłeś mnie w tym wierszu
report
dziękuję za komentarze i wierzę, że pychę da się zastąpić wiarą w siebie i skromnością:)
report