21 september 2010

Poszukiwanie bliskości

W tej poczekalni ludzi są tysiące,
Każdy jest inny, różne brzmią języki,
I samoloty, ponad gdzieś krążące,
Gdzie mróz i słońca, iskrzą się promyki.
 
A tu bliskości czujesz brak okrutny,
Dalekość wszelką jaką wyobrażasz,
I los się wyda brzydki oraz smutny,
I siedzisz w sobie, i się nie obrażasz.
 
Samotny w tłumie i pomiędzy nimi,
Samotnie smutny, ale zamyślony,
Bliski tu sobie, czas powoli płynie,
Na sobie w końcu, umiesz być skupiony.
 
Więc w poczekalniach spędzać czas wypada,
Aby odzyskać bliskość która prysła,
Do siebie w końcu jak do brata gadać,
Gdy równowaga znów do ciebie przyszła.


number of comments: 5 | rating: 4 |  more 

Rmk,  

Tak, ten wiersz także urokliwy, treść się w nim pięknie rozwija, dobudowuje co urzeka... chociaż jesteśmy uczestnikami dramatu, często wspólnego...

report |

Mirka Szychowiak,  

bardzo fajny kawałek.

report |

Hefajstos44,  

dziękuję za komentarze i pozdrawiam

report |

Nathas,  

Wielki plus za rytmikę i rymowanie - coraz mniej osób się tego trzyma. Do tego ta lekkość pisania, którą się czuje, a która nie przeszkadza w przekazaniu głębszych i wymagających zastanowienia treści.

report |

Bozena Nitka,  

zawsze podziwiam osoby które wiersze piszą rymem nigdy nie byłam w tym mocna wiersz płynie rytmem i dla mnie duzy plus:)

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1